Η σχολική χρονιά ξεκίνησε και για κάποιους μικρούς φίλους μας, αυτό αποτελεί μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Το ίδιο και για τους γονείς τους! Άγχος, απορίες, διλλήματα και ανησυχίες κονταροχτυπιούνται στο μυαλό πολλών γονέων που θέλουν να αποφύγουν λάθη και παραλείψεις που μπορούν να βλάψουν αυτή την πρώτη επαφή των παιδιών με το σχολείο και την εκπαίδευση. Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε γι’αυτό; Ναι. Και ευτυχώς δεν είναι μόνο ένα!
Η λέξη κλειδί είναι μία. Επικοινωνία! Επικοινωνία με τα παιδιά, επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς, επικοινωνία με τον εαυτό μας. Η εκπαίδευση και ο υπέροχος κόσμος της που ανοίγεται πλέον στη ζωή του παιδιού μας, δεν πρέπει να μεταφράζεται στη συνείδησής μας ως ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα αλλά ως μία θετική πρόκληση. Μία πρόκληση μέσα από την οποία όλοι μας μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι!
Δώστε χρόνο, δώστε κατανόηση
Ας είμαστε ειλικρινείς. Ακόμη και εμείς ως ενήλικες, αν αλλάξει κάτι, ακόμη και απλό, στο ημερήσιο πρόγραμμά μας, αισθανόμαστε πως όλος ο κόσμος γύρισε ανάποδα. Πώς θα νιώθει άραγε ένα παιδί που ξαφνικά πρέπει να ενταχθεί σε μία νέα πραγματικότητα με υποχρεώσεις και προσδοκίες; Η προσαρμογή στη νέα αυτή πραγματικότητα απαιτεί χρόνο προσαρμογής. Και για το παιδί και για εσάς. Δώστε αυτά τα χρονικά περιθώρια στο παιδί σας και φρενάρετε τις ουτοπικές προσδοκίες που ίσως να ταλαιπωρούν το μυαλό και την ψυχολογία σας. Τα παιδιά δεν είναι ρομπότ που λαμβάνοντας μία εντολή μπορούν να την εκτελέσουν, στυγνά και ορθολογικά. Έχουν αντίληψη, συναισθήματα και χρειάζονται ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Το ίδιο και εσείς!
Το άγχος μυρίζει από μακριά!
Είναι απόλυτα λογικό ως γονείς να αισθάνεστε άγχος και ανασφάλεια για τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται στη ζωή του παιδιού σας αλλά και τη δική σας. Είναι απόλυτα παράλογο να επικοινωνείτε αυτό το άγχος στο παιδί σας! Σε όλες αυτές τις εκπληκτικές ικανότητες που ομολογουμένως έχουν τα παιδιά, όσο μικρής ηλικίας και αν είναι, προσθέστε ακόμη μία. Αυτή του να αντιλαμβάνονται στον αέρα, το άγχος και την πίεση που βιώνουν σε πρώτο επίπεδο οι γονείς και σε δεύτερο, τα ίδια. Θέλετε μια καλή εκπαιδευτική αρχή για το παιδί σας; Πάρτε ανάσα, χαλαρώστε και προς θεού μην του μεταφέρετε τα άγχη και τις αγωνίες σας. Διαμορφώστε ένα περιβάλλον ηρεμίας και ασφάλειας, κατατάσσοντας το σχολείο στη συνείδηση του παιδιού, ως μία θετική κατάσταση και κάτι που θα προσφέρει χαρά σε εκείνο αλλά και σε εσάς.
Αφαιρέστε τον πίνακα που κρέμεται πάνω από το τζάκι!
Ένα βικτωριανό παλάτι, ένα γιγαντιαίο τζάκι και από πάνω του ένας πίνακας τεραστίων διαστάσεων με τον τίτλο «Κυνήγι». Αυτό το μοτίβο επιτυχίας υπάρχει στο μυαλό πολλών γονέων, οι οποίοι αδυνατούν να καταλάβουν ότι δεν είναι επιβεβλημένη η συμμετοχή των παιδιών τους σε έξτρα δραστηριότητες, μόνο και μόνο επειδή έτσι επιτάσσει η εποχή!
Αποτέλεσμα; Τα παιδιά πιέζονται, αγχώνονται και στερούνται άλλες πολύτιμες δραστηριότητες που αποδεδειγμένα συμβάλουν στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Οι πιο απλές από αυτές, είναι το παιχνίδι, η ξεκούραση και η ανεμελιά! Το να επιδιώκουμε την επιτυχία δεν είναι κακό. Το να επιθυμούμε την αριστεία είναι θεμιτό. Το να διαμορφώνουμε όμως ένα καθημερινό πρόγραμμα με πλειάδα δραστηριοτήτων που εγκλωβίζουν την παιδικότητα των παιδιών μας, είναι καταστρεπτικό! Ας δεχθούμε πως κανείς δεν μπορεί να είναι τέλειος σε όλα και δε χρειάζεται να είναι. Δώστε χώρο, χρόνο και περιθώρια στα παιδιά να “αναπνεύσουν” και να εξελιχθούν μέσα από δραστηριότητες που εκείνα επιλέγουν και τους δίνουν χαρά.
Σίγουρα τρέχετε στον σωστό αγώνα;
Το να θέτετε κάποιους στόχους, πάντα σε συνδυασμό με τις δυνατότητες, τις ιδιαιτερότητες και την προσωπικότητα του παιδιού σας, είναι σωστό και θεμιτό. Αρκεί βεβαίως ως γονείς, να είστε σε θέση να αξιολογήσετε τη βαρύτητα της εκάστοτε επιτυχίας ή αποτυχίας, που ομολογουμένως θα προκύψουν. Έτσι, κατά τα αρχικά αυτά βήματα του παιδιού μας στην εκπαίδευση, πρέπει να έχουμε την ωριμότητα να αντιμετωπίσουμε επιτυχίες αλλά και αποτυχίες με ηρεμία και σύνεση. Μία αποτυχία δεν αποτελεί το τέλος του κόσμου και μία επιτυχία δεν προμηνύει το επιτυχημένο τέλος του αγώνα. Η εκπαίδευση δεν είναι αγώνας των 100 μέτρων αλλά μαραθώνιος! Νικητής είναι εκείνος που θα τερματίσει, έχοντας ξεπεράσει στραβοπατήματα και εμπόδια που βρέθηκαν στο δρόμο του, οδηγούμενος με σταθερότητα και συνέπεια στο στόχο του. Αυτό να το έχετε πάντα στο μυαλό σας, ως γονέας αλλά και ως “προπονητής”.
